DOMINGO DA SEXAGÉSIMA
II Classe
Oração ao pé do Altar
Nas missas cantadas, o coro começa logo pelo canto do intróito.
O celebrante, aos pés do altar, faz a genuflexão, leva o cálice velado ao altar, retira o corporal da burça e o estende sobre o altar concluindo com uma vênia, para então se dirigir ao missal que está no lado da Epístola, o lado direito, abre-o então no proprium do tempore e regressa ao centro para fazer novamente a vênia e logo após retornar ao pé do altar.
O celebrante, aos pés do altar, faz a genuflexão, leva o cálice velado ao altar, retira o corporal da burça e o estende sobre o altar concluindo com uma vênia, para então se dirigir ao missal que está no lado da Epístola, o lado direito, abre-o então no proprium do tempore e regressa ao centro para fazer novamente a vênia e logo após retornar ao pé do altar.
Deixo cálice sobre o altar.*
Retiro o corporal da burça e estendo sobre o altar.*
Deixo cálice velado sobre o corporal.*
Vênia.*
Abro missal romano.*
De pé, diante dos degraus do altar, o celebrante começa a missa, fazendo o sinal da cruz dizendo:
Pres: In nómine Patris, + et Fílii, et Spíritus Sancti. Amen.
De joelhos.
Pres: Introíbo ad altáre Dei.
Ass: Ad Deum, qui laetíficat iuventútem meam.
Salmo 42, 1-5
Este salmo omite-se nas missas de defuntos e do Tempo da Paixão.
Pres: Iúdica me, Deus, et discerne causam meam de gente non sancta: ab hómine iníquo et dolóso érue me.
Ass: Quia tu es, Deus, fortitudo mea: quare me reppulísti, et quare tristis incédo, dum afflígit me inimícus?
Pres: Emítte lucem tuam et veritátem tuam: ipsa me deduxérunt, et adduxérunt in montem sanctum tuum et in tabernácula tua.
Ass: Et introíbo ad altáre Dei: ad Deum, qui laetíficat iuventútem meam.
Pres: Confitébor tibi in cíthara, Deus, Deus meus: quare tristis es, ánima mea, et quare contúrbas me?
Ass: Spera in Deo, quóniam adhuc confitébor illi: salutáre vultus mei, et Deus meus.
Pres: Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
Ass: Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in saecula saeculórum. Amen.
Pres: Introíbo ad altáre Dei.
Ass: Ad Deum, qui laetíficat iuventútem meam.
Aqui o celebrante e os servidores se benzem com as seguintes palavras:
Aqui o celebrante e os servidores se benzem com as seguintes palavras:
Pres: Adiutórium nostrum + in nómine Dómini.
Ass: Qui fecit caelum et terram.
O celebrante inclinado profundamente, diz:
Inclino-me.*
Pres: Confíteor Deo omnipoténti, beátae Maríae semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístae, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et vobis, fratres: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et opere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et vos, fratres, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
Os servidores voltados para o celebrante, dizem:
Volto-me para o sacerdote.*
Ass: Misereátur tui omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis tuis, perdúcat te ad vitam aetérnam.
Pres: Amen.
Os servidores inclinados profundamente em direção ao altar, dizem:
Ass: Confíteor Deo omnipoténti, beátae Maríae semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístae, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et opere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
O celebrante diz as seguintes palavras:
Pres: Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam aetérnam.
Ass: Amen.
O sacerdote traça o sinal da cruz e os servidores se benzem.
O sacerdote traça o sinal da cruz e os servidores se benzem.
Pres: Indulgéntiam, + absolutionem et remissiónem peccatórum nostrórum tríbuat nobis omnípotens et miséricors Dóminus.
Ass: Amen.
O sacerdote e os ministros inclinam a cabeça dizendo:
Inclino-me.*
Pres: Deus, tu convérsus vivificábis nos.
Ass: Et plebs tua laetábitur in te.
Pres: Osténde nobis, Dómine, misericórdiam tuam.
Ass: Et salutáre tuum da nobis.
Pres: Dómine, exáudi oratiónem meam.
Ass: Et clamor meus ad te véniat.
Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Nesse momento o sacerdote sobe ao altar dizendo em voz submissa:
Pres: Orémus.
Aufer a nobis, quaésumus, Dómine, iniquitátes nostras: ut ad Sancta sanctórum puris mereámur méntibus introíre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
O celebrante, inclinado, diz a seguinte oração:
Osculo santo altar.*
Orámus te, Dómine, per mérita Sanctórum tuórum, (oscula o altar) quorum relíquiae hic sunt, et ómnium Sanctórum: ut indulgére dignéris ómnia peccáta mea. Amen.
Ante-Missa: Missa dos Catecúmenos
Antífona do Intróito
O sacerdote se dirige para o lado do missal e benze-se ao iniciar a antífona do Introito.
Exsúrge, quare obdórmis, Dómine? exsúrge, et ne repéllas in finem: quare fáciem tuam avértis, oblivísceris tribulatiónem nostram? adhæsit in terra venter noster: exsúrge, Dómine, ádiuva nos, et líbera nos.
Deus, áuribus nostris audívimus: patres nostri annuntiavérunt nobis.
Deus, áuribus nostris audívimus: patres nostri annuntiavérunt nobis.
V. Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. Amen.
R. Sicut erat in princípio, et nunc, et semper, et in saecula saeculórum. Amen.
Exsúrge, quare obdórmis, Dómine? exsúrge, et ne repéllas in finem: quare fáciem tuam avértis, oblivísceris tribulatiónem nostram? adhæsit in terra venter noster: exsúrge, Dómine, ádiuva nos, et líbera nos.
Kyrie
Após o introito, o celebrante regressa ao centro do altar para rezar o Kyrie.
Pres: Kýrie, eléison.
Ass: Kýrie, eléison.
Pres: Kýrie, eléison.
Ass: Christe, eléison.
Pres: Christe, eléison.
Ass: Christe, eléison.
Pres: Kýrie, eléison.
Ass: Kýrie, eléison.
Pres: Kýrie, eléison.
O sacerdote oscula o altar e volta-se para a assembleia com as mãos elevadas á altura dos ombros, dirige- se então para o lado da Epístola, onde, diante do missal, rezará a coleta.
Oração Coleta
De pé.
Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spiritu tuo.
Pres: Oremus.
Deus, qui cónspicis, quia ex nulla nostra actióne confídimus: concéde propítius; ut, contra advérsa ómnia, Doctóris géntium protectióne muniámur. Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia saécula saeculórum.
Epístola
Sentados.
Tendo terminado a oração coleta, o celebrante fará esta leitura; se for feita em latim, fará diante do missal; se feita em vernáculo, fará voltado para a assembleia.
Ao termino da leitura, se coloque a mão destra no altar sinalizando que concluiu a leitura.
Lição da Epístola de São Paulo aos Coríntios.
Meus irmãos: Como homens sensatos que sois, generosamente suportais os insensatos. E suportais, também, se vos sujeitam à escravidão, se vos devoram, se vos roubam, se vos tratam com arrogância, ou se vos esbofeteiam. Digo-o com vergonha, como se neste ponto houvéssemos sido fracos! Contudo, quem quer que ouse vangloriar-se falo como se fora insensato, também eu me vanglorio. Eles são hebreus? Também eu. São israelitas? Também eu. São descendentes de Abraão? Também eu. São ministros de Cristo? Muito mais falo insensatamente sou eu do que eles: pelos meus muitos trabalhos, mais do que os deles; pelas minhas frequentes prisões, mais do que as deles; pelas pancadas sem conta que sofri, mais do que as deles; e até, frequentemente, tendo quase visto a morte. Dos judeus recebi chicotadas, em cinco quarenta vezes menos uma; três vezes fui açoitado com varas; uma vez fui apedrejado; três vezes naufraguei: passei um dia e uma noite no fundo do mar! Em minhas contínuas viagens encontrei sempre perigos: perigos nas águas, perigos nos ladrões, perigos nos meus compatriotas, perigos nos pagãos, perigos nas cidades, perigos nos desertos, perigos no mar, perigos nos irmãos falsos, nos trabalhos, nas fadigas, nas numerosas vigílias, na fome, na sede, nos muitos jejuns, no frio e na nudez! E, além destes males, que são exteriores, preocupa-me também quotidianamente a solicitude de todas as cristandades. Quem adoece, e me não vê doente? Quem é fraco, sem que eu o seja também? Quem cai no escândalo, sem que o fogo do tormento me queime? Se convém que alguém se glorie, gloriar-me-ei eu, então, pelas coisas que fez a minha fraqueza! Deus Pai de Cristo e para sempre bendito sabe que não minto, Em Damasco, o governador da província, por ordem do rei Aretas, mandou guardar a cidade para me prender; mas desceram-me pela muralha para fora em um cesto; e escapei, assim, das suas mãos. É preciso ainda decerto não é útil que me glorie? Recordarei, então, as visões e revelações do Senhor. Conheço um homem que há catorze anos foi arrebatado ao terceiro céu se foi só no corpo, o não sei, Deus o sabe. Sei que este homem se foi só no corpo, o não sei, Deus o sabe foi levado ao paraíso, onde ouviu palavras inefáveis, que não é permitido revelar. Por este motivo poderei gloriar-me; mas, pelo que me diz respeito, só posso gloriar-me das minhas enfermidades. Se eu quisesse gloriar-me, não seria insensato, pois dizia a verdade; mas abstenho-me disso para que ninguém faça de mim uma ideia superior ao que vê em mim, ou ao que de mim ouve dizer. Para que a grandeza destas revelações me não encha de orgulho, foi-me dado um castigo na minha carne: um anjo de Satanás foi encarregado de me esbofetear. E por causa dele roguei três vezes ao Senhor que o afastasse de mim; mas o Senhor disse-me: «Basta-te a minha graça, pois a virtude aperfeiçoa-se nas tribulações». Glorio-me, pois, voluntariamente, com as minhas fraquezas, para que a virtude de Cristo resida em mim.
Ass: Graças a Deus.
Gradual
O gradual, o aleluia e o tracto são feitos no lado direito do altar, diante do missal com o sacerdote tocando o missal com as duas mãos.
Sciant gentes, quóniam nomen tibi Deus: tu solus Altíssimus super omnem terram, Deus meus, pone illos ut rotam, et sicut stípulam ante fáciem venti.
Pres: Commovísti, Dómine, terram, et conturbásti eam. Sana contritiónes eius, quia mota est. Ut fúgiant a fácie arcus: ut liberéntur elécti tui.
Pres: Commovísti, Dómine, terram, et conturbásti eam. Sana contritiónes eius, quia mota est. Ut fúgiant a fácie arcus: ut liberéntur elécti tui.
Evangelho
A leitura do Evangelho se faz do lado esquerdo do altar, tendo o missal mudado de lado após a oração do gradual.
Munda cor meum, ac labia mea, omnípotens Deus, qui labia Isaíae Prophétae cálculo mundásti igníto: ita me tua grata miseratióne dignáre mundáre, ut sanctum Evangélium tuum digne váleam nuntiáre. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Iube, Dómine, benedícere. Dóminus sit in corde meo et in lábiis meis: ut digne et competénter annúntiem Evangélium suum. Amen.
De pé.
Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Pres: Initium + sancti Evangélii secúndum Luccam.
Ass: Gloria tibi, Domine.
Ass: Gloria tibi, Domine.
In illo témpore: Cum turba plúrima convenírent, et de civitátibus properárent ad Iesum, dixit per similitúdinem: Exiit, qui séminat, semináre semen suum: et dum séminat, áliud cécidit secus viam, et conculcátum est, et vólucres caeli comedérunt illud. Et áliud cécidit supra petram: et natum áruit, quia non habébat humórem. Et áliud cécidit inter spinas, et simul exórtae spinae suffocavérunt illud. Et áliud cécidit in terram bonam: et ortum fecit fructum céntuplum. Haec dicens, clamábat: Qui habet aures audiéndi, áudiat. Interrogábant autem eum discípuli eius, quae esset haec parábola. Quibus ipse dixit: Vobis datum est nosse mystérium regni Dei, céteris autem in parábolis: ut vidéntes non vídeant, et audiéntes non intéllegant. Est autem haec parábola: Semen est verbum Dei. Qui autem secus viam, hi sunt qui áudiunt: déinde venit diábolus, et tollit verbum de corde eórum, ne credéntes salvi fiant. Nam qui supra petram: qui cum audíerint, cum gáudio suscípiunt verbum: et hi radíces non habent: qui ad tempus credunt, et in témpore tentatiónis recédunt. Quod autem in spinas cécidit: hi sunt, qui audiérunt, et a sollicitudínibus et divítiis et voluptátibus vitae eúntes, suffocántur, et non réferunt fructum. Quod autem in bonam terram: hi sunt, qui in corde bono et óptimo audiéntes verbum rétinent, et fructum áfferunt in patiéntia.
Ass: Laus tibi, Christe.
Homilia
Sentados.
Antes de fazer a homilia o celebrante se signa. Retira o manípulo dizendo:
Per evangélica dicta deleántur nostra delícta.
Segunda parte: Missa dos fiéis.
Antífona do Ofertório
Offertorium
O celebrante beija o altar e se volta ao povo:
Saúda o povo com o Dominus Vobiscum do Offertorium e prossegue.
Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Pres: Oremus.
Pres: Oremus.
Pérfice gressus meos in sémitis tuis, ut non moveántur vestígia mea: inclína aurem tuam, et exáudi verba mea: mirífica misericórdias tuas, qui salvos facis sperántes in te, Dómine.
Sentados.
Oblação do pão
Descobro o véu do cálice e dobro-o deixando no lado direito.*
(Entrego véu ao servidor.*)
(Entrego véu ao servidor.*)
Coloco o cálice fora do corporal do lado da epístola.*
(Abro o cibório segurando-o pelo pé e destampa-o.*)
Tiro a pala do cálice e a coloco-a diante de mim.*
Pega-o a patena, seguro-a com as duas mãos, olho para a cruz do altar e inicio a oração.*
Suscipe, sancte Pater, omnipotens aetérne Deus, hanc immaculátam hóstiam, quam ego indígnus fámulus tuus óffero tibi Deo meo vivo et vero, pro innumerabílibus peccátis, et offensiónibus, et neglegéntiis meis, et pro ómnibus circumstántibus, sed et pro ómnibus fidélibus christiánis vivis atque defúnctis: ut mihi, et illis profíciat ad salútem in vitam aetérnam. Amen.
Abaixo a patena e faço sinal da cruz com a patena sobre o corporal.*
Coloco a hóstia no corporal.*
Coloco metade da patena abaixo do corporal do lado da epístola.*
(Fecho então o cibório.*)
Infusão do vinho e bênção da água
O celebrante vai para o lado da epístola, lado direito.
*Pego então o cálice no lado da epístola.*
*Enxugo o interior do cálice.*
*Dobro o sanguíneo em dois, segurando também o cálice.*
*Coloco o vinho no cálice.*
*Benzo a água e inicio a oração colocando uma gota d'água.*
Deus, qui humánae substántiae dignitátem mirabíliter condidísti, et mirabílius reformásti: da nobis per hujus aquae et vini mystérium, ejus divinitátis esse consórtes, qui humanitátis nostrae fíeri dignátus est párticeps, Iesus Christus, Fílius tuus, Dóminus noster: Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus: per ómnia saécula saeculórum. Amen.
Oblação do vinho
O celebrante volta para o centro do altar.
*Coloco sanguíneo sobre patena.*
*Ergo o cálice a altura dos olhos e inicio a oração.*
Offérimus tibi, Dómine, cálicem salutáris, tuam deprecántes cleméntiam: ut in conspéctu divínae majestátis tuae, pro nostra et totíus mundi salute, cum odóre suavitátis ascéndat. Amen.
*Traço então o sinal da cruz com cálice sobre o corporal.*
*Coloco o cálice no corporal.*
*Cubro cálice com a pala.*
Oração sobre as oblatas
*Junto as mãos sobre o altar inclinado e oro.*
In spíritu humilitátis et in ánimo contríto suscipiámur a te, Dómine: et sic fiat sacrifícium nostrum in conspéctu tuo hódie, ut pláceat tibi, Dómine Deus.
Epiclese
Veni, sanctificátor omnípotens aetérne Deus: et + (traça sinal da cruz sobre as oblatas) benedic hoc sacrifícium, tuo sancto nómini praeparátum.
Lavabo
Purifico os dedos rezando.*
Lavábo inter innocéntes manus meas: et circúmdabo altáre tuum. Dómine:
Ut áudiam vocem laudis, et enárrem univérsa mirabília tua.
Dómine, diléxi decórem domus tuae et locum habitatiónis glóriae tuae.
Ne perdas cum ímpiis, Deus, ánimam meam, et cum viris sánguinum vitam meam:
In quorum mánibus iniquitátes sunt: déxtera eórum repléta est munéribus.
Ego autem in innocéntia mea ingréssus sum: rédime me et miserére mei.
Pes meus stetit in dirécto: in ecclésiis benedícam te, Dómine.
Glória Patri, et Fílio, et Spirítui Sancto.
Seco-os com o manustérgio.*
Sicut erat in princípio, et nunc, et semper: et in saécula saeculórum. Amen.
Oferecimento das oblatas
O celebrante volta então para o centro do altar.
Inclinado, junto as mãos colocando-as sobre o altar.*
Súscipe, sancta Trinitas, hanc oblatiónem, quam tibi offérimus ob memóriam passiónis, resurrectiónis, et ascensiónis Iesu Christi, Dómini nostri: et in honórem beátae Maríae semper Vírginis, et beáti Joannis Baptistae, et sanctórum Apostolórum Petri et Pauli, et istórum et ómnium Sanctórum: ut illis profíciat ad honórem, nobis autem ad salútem: et illi pro nobis intercédere dignéntur in coelis, quorum memóriam ágimus in terris. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Beijo o altar e volto ao povo dizendo.*
Sentados.
Pres: Oráte, fratres: ut meum ac vestrum sacrifícium acceptábile fiat apud Deum Patrem omnipoténtem.
Ass: Suscípiat Dóminus sacrifícium de mánibus tuis ad laudem et glóriam nóminis sui, ad utilitátem quoque nostram totiúsque Ecclésiae suae sanctae.
Secreta
Abro as mãos para orar a Secreta.*
Pres: Oblátum tibi, Dómine, sacrifícium, vivíficet nos semper et múniat.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.Coloco na página do prefácio.*
Coloco as duas mãos no altar.*
Conclui a secreta.
Pres: Per ómnia saécula saeculórum.
Ass: Amén.
Osculo altar.*
Traço sinal da cruz três vezes sobre as oblatas.*
Vênia ao nome do papa.*
Continuo a oração de mãos abertas.*
O sacerdote junta as mãos caso lembre dos vivos, porém volta abri-las.
O sacerdote se ajoelha e adora preciosíssimo sangue; subindo, ele eleva o cálice, e defini-lo para baixo, ele cobre e adorá-lo novamente.
Com as mãos mantidas separadas, ele procede:
Continuo o Canon as mãos abertas.*
Traço o sinal da cruz cinco vezes sobre oblatas.*
Continuo com as mãos abertas.*
O sacerdote então diz em voz alta:
Nobis quoque peccatóribus
Traço sinal da cruz três vezes sobre oblatas.*
Toca-se o carrilhão.
Pres: Orémus. Praecéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:
O sacerdote depois de consumir do cálice, vai até a extremidade do lado direito do altar.
De pé.
PREFÁCIO
Sanctissima Trinitate
Com o Prefácio, começa a grande, a solene oração sacerdotal da Igreja e oblação propriamente dita do Sacrifício. Curto diálogo introdutório entre o Sacerdote e os fiéis desperta nas almas os sentimentos de acção de graças que convêm à celebração dos santos mistérios.
Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Pres: Sursum corda.
Ass: Habémus ad Dóminum.
Ass: Habémus ad Dóminum.
Pres: Grátias agámus Dómino, Deo nostro.
Ass: Dignum et iustum est.
Ass: Dignum et iustum est.
Pres: Vere dignum et iustum est, aequum et salutáre, nos tibi semper et ubíque grátias ágere: Dómine sancte, Pater omnípotens, aetérne Deus: Qui cum unigénito Fílio tuo et Spíritu Sancto unus es Deus, unus es Dóminus: non in uníus singularitáte persónae, sed in uníus Trinitáte substántiae. Quod enim de tua glória, revelánte te, crédimus, hoc de Fílio tuo, hoc de Spíritu Sancto sine differéntia discretiónis sentímus. Ut in confessióne verae sempiternaéque Deitátis, et in persónis propríetas, et in esséntia únitas, et in maiestáte adorétur aequálitas. Quam laudant Angeli atque Archángeli, Chérubim quoque ac Séraphim: qui non cessant clamáre cotídie, una voce dicéntes:
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
Sanctus, Sanctus, Sanctus Dóminus, Deus Sábaoth. Pleni sunt cæli et terra glória tua. Hosánna in excélsis. Benedíctus, qui venit in nómine Dómini. Hosánna in excélsis.
De joelhos.
Canon Romano
Se oportuno, a oração do Canon Romano seja feita em sussurro ao ministro (servidor, acólito), se restando assim a antiga tradição. Se oportuno, faça somente as ações sem sussurro.
Osculo altar.*
Traço sinal da cruz três vezes sobre as oblatas.*
Te Ígitur, clementíssime Pater, per Iesum Christum, Fílium tuum, Dóminum nostrum, súpplices rogámus, ac pétimus (Oscula-se o altar), uti accépta hábeas et benedícas haec + dona, haec + múnera, haec + sancta sacrifícia illibáta.
Vênia ao nome do papa.*
In Primis, quae tibi offérimus pro Ecclésia tua sancta cathólica: quam pacificáre, custodíre, adunáre et régere dignéris toto orbe terrárum: una cum fámulo tuo Papa nostro Benedictus et Antístite nostro et ómnibus orthodóxis, atque cathólicae et apostólicae fídei cultóribus.
Continuo a oração de mãos abertas.*
O sacerdote junta as mãos caso lembre dos vivos, porém volta abri-las.
Meménto, Dómine, famulórum famularúmque tuárum et et ómnium circumstántium, quorum tibi fides cógnita est et nota devótio, pro quibus tibi offérimus: vel qui tibi ófferunt hoc sacrifícium laudis, pro se suísque ómnibus: pro redemptióne animárum suárum, pro spe salútis et incolumitátis suae: tibíque reddunt vota sua æterno Deo, vivo et vero.
Vênia ao nome de Nossa Senhora, Nosso Senhor e São José.*
Inclino-me ao pronunciar os nomes dos santos.*
Ergo-me.*
Ergo-me.*
Communicántes, et memóriam venerántes, in primis gloriósae semper Vírginis Maríae, Genitrícis Dei et Dómini nostri Iesu Christi: sed et beati Ioseph, eiusdem Virginis Sponsi, et beatórum Apostolórum ac Mártyrum tuórum, Petri et Pauli, Andréae, Jacóbi, Joánnis, Thomae, Jacóbi, Philíppi, Bartholomaei, Matthaei, Simónis, et Thaddaei: Lini, Cleti, Cleméntis, Xysti, Cornélii, Cypriáni, Lauréntii, Chrysógoni, Joánnis et Pauli, Cosmae et Damiáni: et ómnium Sanctórum tuórum; quorum méritis precibúsque concédas, ut in ómnibus protectiónis tuae muniámur auxílio. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Junto as mãos e as coloca sobre as oblatas.*
O carrilhão é tocado uma única vez.
Hanc Ígitur oblatiónem servitútis nostrae, sed et cunctae famíliae tuae, quaésumus, Dómine, ut placátus accípias: diésque nostros in tua pace dispónas, atque ab aetérna damnatióne nos éripi, et in electórum tuórum jubeas grege numerári. Per Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Traço sinal da cruz cinco vezes sobre as oblatas.*
Vênia ao nome de Nosso Senhor.*
Vênia ao nome de Nosso Senhor.*
Quam Oblatiónem tu, Deus, in ómnibus, quaesumus, bene+díctam, adscrí+ptam, ra+tam, rationábilem, acceptabilémque fácere dignéris: ut nobis Cor+pus et San+guis fiat dilectíssimi Fílii tui, Dómini nostri Iesu Christi.
Anamnese
Seguro a hóstia.*
Inclino-me sobre a hóstia.*
Benzo-me com hóstia.*
Benzo-me com hóstia.*
Qui Prídie quam paterétur, accépit panem in sanctas ac venerábiles manus suas, et elevátis óculis in caelum ad te Deum, Patrem suum omnipoténtem, tibi grátias agens, benedíxit, + (Benze-se a hóstia) fregit, dedítque discípulis suis, dicens: Accipite, et manducate ex hoc omnes.
Segurando o Corpo de Nosso Senhor, genuflecto.*
Um toque do carrilhão.
Ergo o Corpo de Nosso Senhor a vista de todos.*
Três toques do carrilhão. Servidor eleva a casula do celebrante.
Deponho sobre o corporal e faço novamente a genuflexão.*
Um toque do carrilhão.
Continuação da Anamnese
Tiro a pala do cálice.*
Pego o cálice e o ergo abaixando durante o "manus suas".*
Inclino-me sobre o cálice.*
Benzo-me com o cálice.*
Benzo-me com o cálice.*
Símili modo postquam cenátum est, accípiens et hunc praeclárum Cálicem in sanctas ac venerábiles manus suas: item tibi grátias agens, benedíxit, + dedítque discípulis suis, dicens: Accipite, et bibite ex eo omnes. Haec quotiesciimque feceritis, in mei memoriam facietis.
O sacerdote se ajoelha e adora preciosíssimo sangue; subindo, ele eleva o cálice, e defini-lo para baixo, ele cobre e adorá-lo novamente.
Segurando o Sagrado Cálice com sangue de Nosso Senhor, genuflecto.*
Um toque do carrilhão.
Elevo o Sagrado Cálice com sangue de Nosso Senhor a vista de todos.*
Três toques do carrilhão. Servidor eleva a casula do celebrante.
Deponho sobre o corporal, cubro-o com pala e genuflecto.*
Um toque do carrilhão.
Com as mãos mantidas separadas, ele procede:
Continuo o Canon as mãos abertas.*
Traço o sinal da cruz cinco vezes sobre oblatas.*
Unde et mémores, Dómine, nos servi tui, sed et plebs tua sancta, ejúsdem Christi Fílii tui, Dómini nostri, tam beátae passiónis, nec non et ab ínferis resurrectiónis, sed et in caelos gloriósae ascensiónis: offérimus praeclárae majestáti tuae de tuis donis ac datis hóstiam + puram, hóstiam + sanctam, hóstiam + immaculátam, Panem + sanctum vitae aetérnae, et Cálicem + salútis perpétuae.
Continuo com as mãos abertas.*
Supra quae propítio ac seréno vultu respícere dignéris: et accépta habére, sícuti accépta habére dignátus es múnera púeri tui justi Abel, et sacrifícium Patriárchae nostri Abrahae: et quod tibi óbtulit summus sacérdos tuus Melchísedech, sanctum sacrifícium, immaculátam hóstiam.
Com mãos juntas sobre o altar, me inclino.*
Osculo altar.*
Traço o sinal da cruz três vezes sobre as oblatas.*
Osculo altar.*
Traço o sinal da cruz três vezes sobre as oblatas.*
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: jube haec perférri per manus sancti Angeli tui in sublíme altáre tuum, in conspéctu divínae majestátis tuae: ut, quotquot (Oscula-se o altar) ex hac altáris participatióne sacrosánctum Fílii tui Cor+pus, et Sán+guinem sumpsérimus, omni+benedictióne caelésti et grátia repleámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
Ergo-me e abro mãos.*
O sacerdote junta as mãos caso lembre de falecidos, porém volta abri-las.
O sacerdote junta as mãos caso lembre de falecidos, porém volta abri-las.
Meménto étiam, Dómine, famulórum famularúmque tuárum, qui nos praecessérunt cum signo fídei, et dórmiunt in somno pacis. Ipsis, Dómine, et ómnibus in Christo quiescéntibus locum refrigérii, lucis et pacis ut indúlgeas, deprecámur. Per eúndem Christum, Dóminum nostrum. Amen.
O sacerdote então diz em voz alta:
Nobis quoque peccatóribus
Bato no peito reconhecendo-me pecador.*
Continuo a oração em voz baixa.*
Inclino-me ao falar o nome dos santos.*
Ergo-me.*
Continuo a oração em voz baixa.*
Inclino-me ao falar o nome dos santos.*
Ergo-me.*
fámulis tuis, de multitúdine miseratiónum tuárum sperántibus, partem áliquam et societátem donáre dignéris, cum tuis sanctis Apóstolis et Martýribus: cum Joánne, Stéphano, Matthía, Bárnaba, Ignátio, Alexándro, Marcellíno, Petro, Felicitáte, Perpétua, Agatha, Lúcia, Agnéte, Caecília, Anastásia, et ómnibus Sanctis tuis: intra quorum nos consórtium, non aestimátor mériti, sed véniae, quaesumus, largítor admítte. Per Christum, Dóminum nostrum.
Traço sinal da cruz três vezes sobre oblatas.*
Per quem haec ómnia, Dómine, semper bona creas, sanctí+ficas, viví+ficas, bene+dícis, et praestas nobis.
Descobro o cálice.*
Genuflecto.*
Pego o Corpo de Cristo e traço sinal da cruz cinco vezes sobre o cálice.*
Ergo corpo e sangue de Nosso Senhor, brevemente.*
Ergo corpo e sangue de Nosso Senhor, brevemente.*
Toca-se o carrilhão.
Per ip+sum, et cum ip+so, et in ip+so, est tibi Deo Patri + omnipoténti, in unitáte + Spíritus Sancti, (Ergue brevemente o cálice e a hóstia e abaixa) omnis honor et glória.
Deponho-os sobre o corporal.*
Cubro novamente o cálice.*
Cubro novamente o cálice.*
Faço genuflexão.*
Pres: Per ómnia saécula saeculórum.
Ass: Amén.
De pé.
Seguem-se três grupos de orações, como preparação para a comunhão: Pater noster como a oração Libera nos; Pax Domini, Agnus Dei e a oração que se lhe segue, pela paz e unidade da Igreja; finalmente, duas orações, a servir de preparação pessoal do celebrante.Pres: Orémus. Praecéptis salutáribus móniti, et divína institutióne formáti, audémus dícere:
Fixo os olhos na hóstia e abro mãos.*
Pater noster, qui es in caelis: sanctificétur nomen tuum: Advéniat regnum tuum: fiat volúntas tua, sicut in coelo, et in terra. Panem nostrum cotidiánum da nobis hodie: et dimítte nobis débita nostra, sicut et nos dimíttimus debitóribus nostris. Et ne nos indúcas in tentatiónem.
Ass: Sed líbera nos a malo.
Pres: Amen.
Pego o sanguíneo, e enxugo a patena.*
Seguro então a patena.*
Vênia ao nome de Nossa Senhora e dos santos.*
Signo-me com patena e depois osculo.*
Vênia ao nome de Nosso Senhor.*
Descubro cálice, coloco sobre o cálice o Corpo de Cristo e fraciono-a.*
Vênia ao nome de Nossa Senhora e dos santos.*
Signo-me com patena e depois osculo.*
Vênia ao nome de Nosso Senhor.*
Descubro cálice, coloco sobre o cálice o Corpo de Cristo e fraciono-a.*
Líbera nos, quaésumus, Dómine, ab ómnibus malis, praetéritis, praeséntibus et futúris: et intercedénte beáta et gloriósa semper Vírgine Dei Genitríce María, cum beátis Apóstolis tuis Petro et Páulo, atque Andréa, et ómnibus Sanctis (signa-se com a patena e depois a oscula), da propítius pacem in diébus nostris: ut, ope misericórdiae tuae adiúti, et a peccáto simus semper líberi et ab omni perturbatióne secúri. Per eúndem Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum (Descobre o cálice, coloca sobre a ele a hóstia e então a fraciona). Qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus.
Coloco a hóstia sobre a patena no corporal.*
Concluo em voz alta.*
Pres: Per ómnia saécula saeculórum.
Ass: Amen.
Faço três sinais da cuz com a parcela da hóstia no cálice.*
Pres: Pax + Dómini sit + semper vobís+cum.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Deixo cair a parcela no cálice.*
Cubro o cálice com a pala.*
Faço genuflexão.*
Haec commíxtio, et consecrátio Córporis et Sánguinis Dómini nostri Iesu Christi, fiat accipiéntibus nobis in vitam aetérnam. Amen.
Me inclino.*
Bato no peito três vezes.*
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: miserére nobis.
Agnus Dei, qui tollis peccáta mundi: dona nobis pacem.
De joelhos.
Faço as três orações em voz baixa.*Dómine Iesu Christe, qui dixísti Apóstolis tuis: Pacem relínquo vobis, pacem meam do vobis: ne respícias peccáta mea, sed fidem Ecclésiae tuae; eámque secúndum voluntátem tuam pacifícáre et coadunáre dignéris: Qui vivis et regnas Deus per ómnia saécula saeculórum. Amen.
Dómine Iesu Christe, Fili Dei vivi, qui ex voluntáte Patris, cooperánte Spíritu Sancto, per mortem tuam mundum vivificásti: líbera me per hoc sacrosánctum Corpus et Sánguinem tuum ab ómnibus iniquitátibus meis et univérsis malis: et fac me tuis semper inhaerére mandátis, et a te numquam separári permíttas: Qui cum eódem Deo Patre et Spiritu Sancto vivis et regnas Deus in saécula saeculórum. Amen.
Percéptio Córporis tui, Dómine Iesu Christe, quod ego indígnus súmere praesúmo, non mihi provéniat in iudícium et condemnatiónem: sed pro tua pietáte prosit mihi ad tutaméntum mentis et córporis, et ad medélam percipiéndam: Qui vivis et regnas cum Deo Patre in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia saécula saeculórum. Amen.
Tomo nas mãos a hóstia consagrada.*
Genuflecto.*
Panem coeléstem accipiam, et nomen Dómini invocábo.
Pego a patena e hóstia e inclino-me, batendo no peito.*
O sacerdote deve repetir três vezes em voz altar.
O sacerdote deve repetir três vezes em voz altar.
Dómine, non sum dignus,
Aqui se toca a sineta, uma, duas e três vezes após o sacerdote recitar o "Domine".
ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Aqui se toca a sineta, uma, duas e três vezes após o sacerdote recitar o "Domine".
ut intres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
Signa-me com a hóstia.*
Corpus + Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam aetérnam. Amen.
Inclino-me colocando os cotovelos sobre o altar e comungo piedosamente.*
Purifico a patena.*
Quid retríbuam Dómino pro ómnibus, quae retríbuit mihi? Cálicem salutáris accípiam, et nomen Dómini invocábo.
Tomo nas mãos o cálice com o vinho consagrado.*
Laudans invocábo Dóminum, et ab inimícis meis salvus ero.
Signo-me com o cálice.*
Sanguis + Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam meam in vitam aetérnam. Amen.
Coloco a patena abaixo do cálice e comungo.*
Pouso a patena e o cálice sobre o corporal e recubro o cálice.*
Então todos fazem a confissão, como no início da Missa. O ministro inicia as primeiras palavras do Confiteor.
Ass: Confíteor Deo omnipoténti, beátae Maríae semper Vírgini, beáto Michaéli Archángelo, beáto Ioánni Baptístae, sanctis Apóstolis Petro et Paulo, ómnibus Sanctis, et tibi, pater: quia peccávi nimis cogitatióne, verbo et opere: mea culpa, mea culpa, mea máxima culpa. Ideo precor beátam Maríam semper Vírginem, beátum Michaélem Archángelum, beátum Ioánnem Baptístam, sanctos Apóstolos Petrum et Paulum, omnes Sanctos, et te, pater, oráre pro me ad Dóminum, Deum nostrum.
O sacerdote estando no lado do Evangelho (esquerdo do altar), deixando exposto a Presença Real (ou seja, o meio) se volta ao servidor:
Pres: Misereátur vestri omnípotens Deus, et, dimíssis peccátis vestris, perdúcat vos ad vitam aetérnam.
Ass: Amen.
Sacerdote abençoa absolvendo:
Pres: Indulgéntiam, + absolutionem et remissiónem peccatórum vestrórum tríbuat vobis omnípotens et miséricors Dóminus.
Ass: Amen.
Volta o sacerdote para o centro do altar, pega o cibório se preciso e então para a assembléia.
Elevo um pouco o Corpo de Nosso Senhor.*
Elevo um pouco o Corpo de Nosso Senhor.*
Pres: Ecce Agnus Dei, ecce qui tollit peccáta mundi.
Fala-se por três vezes ao mesmo tempo em que se bate no peito.
Ass: Dómine, non sum dignus, ut íntres sub tectum meum: sed tantum dic verbo, et sanábitur ánima mea.
A comunhão se dá de joelhos e na boca
Benzo o fiel + com a partícula e dou-lhe a eucaristia.*
Corpus Dómini nostri Iesu Christi custódiat ánimam tuam in vitam aetérnam. Amen.
Ao término, chegando ao altar, faz a genuflexão, fecha o cibório, cobre-o com o véu e o guarda no tabernáculo.
Não é obrigatório em todas as missas colocar cibório e nem mesmo guardar no sacrário, basta se consumir toda as hóstias.
Não é obrigatório em todas as missas colocar cibório e nem mesmo guardar no sacrário, basta se consumir toda as hóstias.
(*Faço novamente ao ter reposto o cibório, a genuflexão e fecha o tabernáculo.*)
Purifico a patena em cima do cálice.*
Caso tenha servidor na missa, o mesmo pega as galhetas novamente, quando o celebrante esticar o cálice, ele coloca vinho e depois volta para próximo do altar, esperando o sacerdote.
Caso tenha servidor na missa, o mesmo pega as galhetas novamente, quando o celebrante esticar o cálice, ele coloca vinho e depois volta para próximo do altar, esperando o sacerdote.
Estendo o cálice para o lado da epístola, onde se encontra o assistente.*
Consumo do cálice.*
Consumo do cálice.*
O sacerdote depois de consumir do cálice, vai até a extremidade do lado direito do altar.
Coloca-se então os polegares e indicadores sobre a boca do cálice para as abluções, derrama-se vinho e água sobre os dedos do celebrante, que reza:
Quod ore súmpsimus, Dómine, pura mente capiámus: et de munere temporáli fiat nobis remédium sempitérnum.
Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhaéreat viscéribus meis: et praesta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacramenta: Qui vivis et regnas in saécula saeculórum. Amen.
Corpus tuum, Dómine, quod sumpsi, et Sanguis, quem potávi, adhaéreat viscéribus meis: et praesta; ut in me non remáneat scélerum mácula, quem pura et sancta refecérunt sacramenta: Qui vivis et regnas in saécula saeculórum. Amen.
Logo em seguida, volta-se para o centro do altar.
Consumo novamente do cálice.*
Consumo novamente do cálice.*
Com o sanguíneo enxugo a boca, depois o cálice.*
Coloco o sanguíneo dentro do cálice, a patena e depois a pala.*
Caso tenha acólito, o mesmo deve mudar o missal para o lado direito do altar, depois levar o véu do cálice á esquerda, então pega a bolsa do corporal e abre para o sacerdote, após, entrega o véu, e entrega a bolsa.
Caso tenha acólito, o mesmo deve mudar o missal para o lado direito do altar, depois levar o véu do cálice á esquerda, então pega a bolsa do corporal e abre para o sacerdote, após, entrega o véu, e entrega a bolsa.
Dobro o corporal e o coloco dentro da bolsa.*
Cubro o cálice com o véu.*
Pouso a bolsa sobre o véu.*
Antífona da Comunhão
O sacerdote dirige-se para o lado da epístola, onde reza em voz alta diante do missal a antífona.
Introíbo ad altáre Dei, ad Deum, qui laetíficat iuventútem meam.
Terminando a oração, o sacerdote regressa ao centro do altar.
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: ut, quos tuis réficis sacraméntis, tibi étiam plácitis móribus dignánter deservíre concédas.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia saécula saeculórum.
Oração Pós-comunhão
O sacerdote oscula o altar, volta-se para a assembleia com as mãos elevadas na altura dos ombros para saudar com o "Dominus Vobiscum", e volta-se para o missal no lado da epístola.
Osculo altar e volto-me ao povo abrindo mãos.*
Ass: Et cum spíritu tuo.
Pres: Oremus.
Vênia.*
Abro mãos*
Osculo altar e volto-me ao povo abrindo mãos.*
De pé.
Pres: Dóminus vobíscum.Ass: Et cum spíritu tuo.
Pres: Oremus.
Vênia.*
Abro mãos*
Súpplices te rogámus, omnípotens Deus: ut, quos tuis réficis sacraméntis, tibi étiam plácitis móribus dignánter deservíre concédas.
Per Dóminum nostrum Iesum Christum, Fílium tuum: qui tecum vivit et regnat in unitáte Spíritus Sancti Deus, per ómnia saécula saeculórum.
Fecho o missal.*
Osculo o altar e volta-me para o povo.*
Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Pres: Ite, missa est.
Ass: Deo gratias.
O sacerdote volta-se para o altar e inclina-se profundamente.
Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meae: et praesta; ut sacrifícium, quod óculis tuae maiestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
Depois oscula o altar e inclina a cabeça à Cruz e concede a bênção, dizendo:
Pres: Benedícat vos omnípotens Deus,
Pater +, et Fílius +, et Spíritus Sanctus +.
Ass: Amen.
Osculo o altar e volta-me para o povo.*
Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spíritu tuo.
Pres: Ite, missa est.
Ass: Deo gratias.
De joelhos.
Pláceat tibi, sancta Trínitas, obséquium servitútis meae: et praesta; ut sacrifícium, quod óculis tuae maiestátis indígnus óbtuli, tibi sit acceptábile, mihíque et ómnibus, pro quibus illud óbtuli, sit, te miseránte, propitiábile. Per Christum Dóminum nostrum. Amen.
Depois oscula o altar e inclina a cabeça à Cruz e concede a bênção, dizendo:
Pres: Benedícat vos omnípotens Deus,
Pater +, et Fílius +, et Spíritus Sanctus +.
Ass: Amen.
Último Evangelho
Pres: Dóminus vobíscum.
Ass: Et cum spiritu tuo.
Pres: Initium + sancti Evangélii secúndum Ioánnem.
Ass: Gloria tibi, Domine.
O Sacerdote volta-se para a sacra do Evangelho e inicia:
In princípio erat Verbum, et Verbum erat apud Deum, et Deus erat Verbum. Hoc erat in princípio apud Deum. Omnia per ipsum facta sunt: et sine ipso factum est nihil, quod factum est: in ipso vita erat, et vita erat lux hóminum: et lux in ténebris lucet, et ténebræ eam non comprehendérunt. Fuit homo missus a Deo, cui nomen erat Ioánnes. Hic venit in testimónium, ut testimónium perhibéret de lúmine, ut omnes créderent per illum. Non erat ille lux, sed ut testimónium perhibéret de lúmine. Erat lux vera, quae illúminat omnem hóminem veniéntem in hunc mundum. In mundo erat, et mundus per ipsum factus est, et mundus eum non cognóvit. In propria venit, et sui eum non recepérunt. Quotquot autem recepérunt eum, dedit eis potestátem fílios Dei fíeri, his, qui crédunt in nómine eius: qui non ex sanguínibus, neque ex voluntáte carnis, neque ex voluntáte viri, sed ex Deo nati sunt. (aqui se genuflete) et verbum caro factum est, et habitávit in nobis: et vídimus glóriam eius, glóriam quasi Unigéniti a Patre, plenum grátiae et veritátis.
Pres: Deo gratias